Lodewijk I van Vlaanderen

°1304 – † 26-08-1346

Lodewijk I Van Vlaanderen

Lodewijk II van Nevers

Lodewijk van Crécy

Lodewijk van Rethel

Bij de dood van Robrecht III Van Vlaanderen ging de titel van Graaf van Vlaanderen naar de kleinzoon aangezien Lodewijk I van Nevers, zoon van Robrecht III en eerste opvolger in lijn, reeds twee maanden eerder kwam te overlijden.

De tweede zoon in lijn Robrecht van Kassel (1275-1331) deed ook zijn rechten gelden op het graafschap Vlaanderen maar moest inbinden toen Brugge en Gent samenspanden met de Franse koning.

Als dertienjarige trad Lodewijk in het huwelijk met de achtjarige Margaretha, dochter van koning Filips V. Tot dan genoot Lodewijk I Van Vlaanderen een Fransgezinde opvoeding aan het hof in Parijs en was hij nog nooit in Vlaanderen geweest. Lodewijk van Male zou in 1330 hun enig kind en zoon worden.

De graaf kantte zich tegen de stadsrechten en ook zijn politiek stond averechts t.o.v. zijn vroegere Engelsgezinde voorgangers. Hij kwam dikwijls naar Gent die hij enorm bevoorrecht heeft en waarbij de stad hem steeds trouw bleef vooral dankzij de Leliaerts (Fransgezinde patriciërs).

Schenkingen in juni 1323 van het “Zwin” en het “Water van het Sluis” aan zijn oudoom Jan van Namen, heer van Sluis, zette bij de Bruggelingen kwaad bloed. Een opstand van de boeren onder leiding van Nicolaas Zannekin tegen heffing van grafelijke belastingen deed hem november 1323 vluchten naar Frankrijk.

Bij de “slag bij Kassel” op 23 augustus 1328 haalden de Fransen hun slag thuis tegen de Bruggelingen om vervolgens “mauvais privileges” uit te vaardigen tegen de kasselrijen en opstandige gemeentes.

Waar vroeger de alliantie met de Engelsen garantie bood op autonomie en protectie tegen het Frans expansionisme, waarbij Engeland als belangrijkste handelspartner en wolleverancier in de rijkdom van Vlaanderen voorzag, dreigde een voorkeur voor de Fransen roet in het eten te gooien.

Naar aanleiding van de honderdjarige oorlog eind 1336 steunt Lodewijk openlijk de Fransen. Engelse kooplieden werden gevangen genomen met een stopzetting van de woluitvoer door Engeland als gevolg.

Onder leiding van Jacob van Artevelde kwamen de Vlaamse steden in verzet. Lodewijk  vluchtte begin februari 1339 richting St.-Omaars om eind 1339 definitief het graafschap te verlaten alwaar Simon de Mirabello als ruwaard (tijdelijk bewindvoerder) werd aangesteld.

Graaf Lodewijk I van Vlaanderen liet het leven bij de slag bij Crécy op 26 augustus 1346.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s