veur d’ echte Genteneirs: ’t Gloaze Stroatje (’t glazen straatje)

Josef (78) en Mieke (58) zijn eigenaar van een straatje vol bordelen: “De beste investering die we ooit hebben gedaan”

Bron : http://www.nieuwsblad.be – Sander Luyten

GENT/AALTER – Hij wilde er een gezellig straatje met winkels en cafés van maken. Toen dat niet marcheerde, werd aannemer Josef Meerschman (78) huisbaas van pooiers en prostituees. Ondertussen is hij al 41 jaar eigenaar van het Glazen Straatje, de beruchtste steeg van Gent.

In de bloeiende buurt van het Gentse Zuidstation opende rond 1850 de Vanderdoncktdoorgang. Het korte stuk van het “Glazen Straatje”, dat uitgeeft op de Vlaanderenstraat, werd pas in 1886 bijgebouwd en is vandaag in handen van een bekende hotelfamilie.

Aanvankelijk voelde het chique volk zich erg thuis onder het getemperde licht van de passage aan de Brabantdam, maar in de loop der jaren werden steeds meer winkels omgevormd tot cafés. Die kregen weinig glamoureuze namen als In Sottegem, In ’t Blauw Tonneken, De Put en De Justitiekelder.

Toen in 1928 de laatste trein vertrok uit Gent-Zuid en het station werd gesloopt, raakte het Glazen Straatje in verval.

Wanneer Josef Meerschman (78) en Mieke Pieyns (58) vrienden of kennissen tegenkomen in ‘hun straat’, hebben die vaak hetzelfde excuus: “Langs hier was de kortste weg” of “Mijn auto staat aan de andere kant geparkeerd”.

Het koppel uit Aalter vertelt het lachend. Niet alleen omdat Meerschman en Pieyns daadwerkelijk eigenaar zijn van het volledige oudste deel van de Pieter Vanderdoncktdoorgang. Ook, en vooral, omdat hun steeg in Gent bekendstaat als het Glazen Straatje en er alleen bordelen zijn.

Josef Meerschman had nooit de bedoeling om huisbaas te worden van pooiers en prostituees. De Aalterse aannemer werd in 1985 op een feestje aangesproken door een bevriende architect. “Hij wist in Gent nog een uniek pand te koop staan. Er woonden toen alleen twee vrouwen die Julia heetten en er waren nog slechts twee cafés en een tatoeëerder.”

Het Glazen Straatje was via een erfenis in handen gekomen van een Kortrijkse familie die weinig investeerde. Door de golfplaten op het dak werd het een donker hol met lege winkels en gebroken ramen. De belangrijkste bewoners waren … duiven.

Verlekkerd op luxe

De ambitieuze Meerschman keek door de verloedering heen en raakte gecharmeerd door de neoclassicistische gevel. De aannemer betaalde 4,25 miljoen Belgische frank, vandaag zowat 260.000 euro, voor het grootste deel van de steeg.

“Mijn vennoot en ik wilden het Glazen Straatje renoveren tot allemaal kleine winkels en cafés. Het moest er opnieuw gezellig worden”, vertelt Meerschman.

Zijn plannen leunden dicht aan bij hoe Pieter Vander Donckt het ooit zelf voor ogen had. De Gentse zakenman uit de 19de eeuw had in Parijs een nieuw concept gevonden om geld te verdienen aan de rijken: de winkelgalerij, een rij winkeltjes in een met glas overdekte verbindingsstraat tussen twee hoofdstraten. Vander Donckt mikte op de flaneur, de bohemien, de boulevardier. Winnaars en winnaressen van de liberale economie, verlekkerd op luxe en mode.

Meer nog dan Meerschman is het zijn vrouw die de dagelijkse leiding heeft over het Glazen Straatje. “Het grootste probleem zijn niet de bezoekers en de dames, maar de clochards aan de ingang en de vuiligheid die wordt achtergelaten. De studio’s hebben een aantrekkelijke prijs door de ligging, maar ik verhuur niet aan vrouwen. Die voelen zich hier meestal niet veilig.”

Veertien jaar geleden vond toenmalig socialistisch burgemeester Daniël Termont dat er aan de Zuid geen plaats meer was voor een hoerenkwartier. “Ik heb een plek gevonden voor een nieuw voetbalstadion, wel, ik zal ook een plek vinden voor een hoerenbuurt”, verklaarde hij toen. Quod non.

Volgens Meerschman zei Termont dat alleen om de gemoederen te sussen. “Ik heb daar nooit iets concreets over gehoord. Veel buurtbewoners waren de overlast beu. Maar de meesten zijn hier komen wonen toen de bordelen er al waren. De huur- en verkoopprijzen waren net daardoor ook lager. Het Glazen Straatje is de beste investering die ik ooit heb gedaan.”

Met klassieke publiciteit, modeshows, talkshows op zondagochtend, recepties en gratis pannenkoeken probeerde Meerschman zijn glazen schip drijvende te houden. Helaas. Het enige wat goed marcheerde, was de verhuur van de studio’s boven en de twee voorste panden die uitgeven op de Brabantdam.

Wat begin jaren 1990 ook niet hielp om het straatje te doen swingen, was de grimmige sfeer in de wijk. In het ‘openluchtgedeelte’ van de Vanderdoncktdoorgang waren al enkele bordelen en op de hoek met de Schepenenvijverstraat bevond zich de beruchte Maxim’s.

Dat was een luxueuze striptent waar de Bende van de Miljardair de plak zwaaide. Vrouwenhandel, geweld en corruptie vierden er hoogtij. Journalist Chris de Stoop schreef er een onthullend boek over: “Ze zijn zo lief, meneer.”

Het gerenoveerde Glazen Straatje leed erg onder het nachtleven, maar Meerschman kreeg van het stadsbestuur geen toelating om het ‘s avonds af te sluiten. En dat terwijl de dienst Monumentenzorg oog had gekregen voor het gebouw. “We werden gelauwerd voor onze mooie renovatie”, zegt Meerschman. “In 1990 werd het gebouw beschermd als bouwkundig erfgoed.”

Beschermd of niet, het kon de bank weinig schelen. Meerschman moest zijn lening terugbetalen en zonder huurders was dat moeilijk. De Aalterse ondernemer borg zijn droom van winkels en cafés op en ging in zee met de bordeelhouders die hem al een tijd smeekten panden aan hen te verhuren. “Veel extra werk gaf dat niet, want de winkels waren omgebouwd en goed uitgerust.”

Meerschman was dan wel nieuw in de wereld van pooiers en prostituees, hij maakte meteen duidelijke afspraken met zijn huurders. “Alles moest legaal gebeuren, de galerij moest regelmatig worden schoongemaakt, de betalingen moesten correct verlopen en er mocht geen nachtlawaai zijn voor de huurders van mijn studio’s.”

Leergeld betalen

Hoewel hij zijn huurders goed in de hand had, betaalde Meerschman alsnog veel leergeld. Hij had niet meteen door dat bij de overname van bordelen hoge bedragen werden betaald voor het handelsfonds. Veel van de eerste huurders bleven slechts een paar maanden en lieten dan voor een mooi bedrag hun pand over aan nieuwe huurders.”

Onlangs zag het er even naar uit dat Meerschman het Glazen Straatje te koop zou stellen. Zijn vennoot verkocht zijn aandelen aan hem en Meerschman twijfelde over de toekomst. “Na overleg met mijn vrouw Mieke en de kinderen heb ik beslist het niet te doen. Het is een mooi en belangrijk gebouw dat niet zo makkelijk te verkopen is. Het heeft gelukkig een goed rendement.”

---

25 april 1846: De raad geeft de toelating tot de aanleg van de Vanderdoncktdoorgang. De voornaamste voorwaarden bepalen : het werk moet beeindigd zijn binnen de vijf jaar, aan de stad wordt de grond van de straat afgestaan, de toelating wordt verleend een deel van de Oude Schelde te overbouwen, de verlichting is ten laste van de stad.

20 augustus 1851: De bouwwerken van de overdekte Polka-gang vorderen snel. Het metselwerk is geëindigd en de mei werd geplant. De heer Van der Donckt spaart geen kosten om de “glazen gang” aantrekkelijk te maken. De architect is de heer Eykens.

22 juni 1852: De Glazen straat krijgt officieel de benaming Vanderdoncktdoorgang. In het deftig Gents spreekt men van de “Passage Vanderdonckt”. Deze straat werd aangelegd op aanvraag van Pierre Jean Vanderdonckt, een vermogende grossier in koloniale waren. Vervolgens is er op 30 juni 1852 de beslissing genomen dat in juli de achttien winkels in de VanderDoncktdoorgang verpacht zullen worden.

Het maakte deel uit van een verkaveling die gerealiseerd werd op gronden van de gesloopte fabriek Poelman-Hameling. Deze overdekte straat liep aanvankelijk van de Kleine Statiestraat (nu Schepenenvijverstraat) tot de Brabantdam. Het is pas in 1886, na de uitvoering van het Zollikoferplan dat de passage doorgetrokken werd naar de Vlaanderenstraat.

Op 4 april 1871 wordt een nieuw reglement op de prostitutie goedgekeurd. Thans zijn er te Gent 26 publieke huizen met 112 ingeschreven vrouwen. Het nieuw reglement voorziet drie klassen voor de publieke huizen die respectievelijk 30 (0.75€), 20(0.50€) en 5 fr (0.12€). per maand zullen betalen. Er zijn te Gent ook rendez-vous huizen die maandelijks naargelang de klasse 30 of 10 fr. moeten betalen.

In de 19e eeuw sprak men ook van de “Polkagang” omdat ze leidde naar de populaire danszaal “Polka” die in 1883 verdween met de aanleg van de Oude Scheldestraat. De aanvankelijke bestemming van winkelgalerij ging geleidelijk verloren en het is nu een passage van kaberdoeskes en kriebelmuiten.

Mogen wij aan de heren joumalisten en andere publicisten vragen het niet meer te hebben over “het glazen straatje”. Wij weten niet welke niet-Gentenaar deze naam uitgevonden heeft, maar in Gent bestaat er geen “glazen straatje”, wel een “Gloaze Stroate”. (zie ook “Rosse buurt”)

———-

———-

———-

BALLADE VAN HET GLAZEN STRAATJE

(Video)

Ik loop door het Glazen Straatje,

o en aai me, Nieke Naaime…
O en aai me, Nieke Naaime,
en ik stop voor uw vitrine!
Doe open, Nieke Naaime
en laat mij erin!

En ik sta voor uw vitrine…
O en aai me, Nieke Naaime,
O en aai me Nieke Naaime…
‘k Heb een fluit tot aan mijn kin!
Doe open, Nieke Naaime
en laat mij erin!

Waarom doet ge nu niet open?,
Toch geen kindjes gaan kopen?
Waarom zijt ge weggelopen?
Leeg staat uw vitrine!
En ik kom er niet in,
ik moet kloppen op mijn kin!

O en ‘k draai me, Nieke Naaime,
o en paai me, Nieke Naaime,
o en ‘k draai me, Nieke Naaime,
en ik paai me… met uw vriendin!
Nikke Speed, die Dulle Griet,
ja zij laat mij erin!

(tekst & voordracht: Jan De Lichte)

———-

———-

Alles over PrEP

PrEP is een pil waarmee je kunt voorkomen dat je hiv oploopt. Het is een veilig én effectief medicijn. Dat is wetenschappelijk bewezen. PrEP is in Nederland verkrijgbaar op doktersrecept, en voor een beperkt aantal mensen ook via de GGD. De pillen worden in Nederland niet vergoed.

Dit moet je weten over PrEP

• PrEP is bedoeld voor mensen die een hoger risico lopen op hiv
• Bij correct gebruik beschermt PrEP net zo goed als een condoom tegen een hiv-infectie.
• Je gebruikt PrEP dagelijks of alleen rond de seks
• Om te zorgen dat PrEP veilig blijft, is belangrijk om het medicijn alleen onder medische begeleiding te slikken.
• PrEP beschermt alleen tegen hiv, niet tegen andere soa’s. 

Hoe kom ik aan PrEP?

PrEP is sinds 2016 verkrijgbaar op doktersrecept en wordt vanaf augustus 2019 ook via GGD’en aangeboden voor een beperkte groep mensen. De pillen worden niet vergoed, maar worden bij de GGD wel tegen gereduceerd tarief aangeboden. 

Alle ins en outs over het verkrijgen en gebruiken van PrEP lees je op mantotman.nl.

PrEP helpt de aidsbestrijding

PrEP is een belangrijk instrument om de hiv-epidemie een halt toe te roepen. Daarom vinden we dat het medicijn ook in Nederland laagdrempelig en breed beschikbaar zou moeten zijn. En dat PrEP vergoed zou moeten worden.

• PrEP biedt de mogelijkheid om duizenden hiv-infecties te voorkomen
• PrEP voorkomt een leven lang hiv-remmers slikken
• PrEP kan de samenleving vele zorgkosten besparen
• PrEP biedt gebruikers de mogelijkheid om zelf verantwoordelijkheid te nemen voor hun seksuele gezondheid en die van hun partner
• PrEP neemt die altijd aanwezige angst voor een hiv-infectie weg

PrEP moet ook in Nederland vergoed worden

Waar PrEP breed en laagdrempelig beschikbaar is, zien we afnames in het aantal nieuwe hiv-infecties. In Londen daalde het aantal nieuwe hiv-infecties onder homomannen binnen korte tijd met 40 procent na introductie van PrEP; in San Francisco met 50 procent en in Australië binnen één jaar met 25 procent. 

Ieder jaar komen er in Nederland nog meer dan 400 nieuwe hiv-diagnoses gesteld. Daarom vinden we dat PrEP ook in Nederland vergoed moet worden. Met de landelijke werkgroep PREPARED willen we dat voor elkaar krijgen. Onder andere door politieke druk uit te oefenen.

Daar hebben we succes in gehad: in maart 2018 heeft de Gezondheidsraad aan de regering geadviseerd PrEP en de daarbij horende gezondheidszorg in Nederland in te voeren. Minister Bruins van Volksgezondheid heeft daarop na lang aandringen een PrEP-regeling ingesteld. Gedurende 5 jaar wordt PrEP en de bijhorende zorg via GGD’en aangeboden aan 6500 mannen met een hoog risico op hiv. 

Blijven inzetten

We verwachten echter niet dat deze capaciteit hoog genoeg is. Daarom blijven we ons inzetten voor een regeling zonder beperkingen en met dekking, of je nu via huisarts of GGD PrEP(-zorg) krijgt. Alleen als PrEP breed beschikbaar is kunnen we in Nederland snel het doel van 0 nieuwe hiv-infecties bereiken.

De werkgroep PREPARED vormt Aidsfonds-Soa Aids Nederland samen met GGD Amsterdam, COC, NVHB, WASS, UvA, Erasmus MC en het RIVM.

———-

http://www.nieuwsblad.be – Sander Luyten

Ghendtsche Tydinghen 1975 – 4e jaargang n°6

Ghendtsche Tydinghen 1976 – 5e jaargang n°6

Ghendtsche Tydinghen 1977 – 6e jaargang n°1

Ghendtsche Tijdinghen 1980 – 9e jaargang N°5

Ghendtsche Tydinghen 2003 – 32e jaargang n°5

https://aidsfonds.nl