Veerleplein

Gent 27.05.2013 047Het Veerleplein kent een unieke ligging tussen het Gravensteen, de Vismijn en het Patershol.

Na de inval van de Noormannen in 879-883 vestigde graaf Boudewijn II eind 9e eeuw hier een castrum (Romeins legerkamp) op de linkeroever van de Leie in de buurt van het Gravensteen.

Rond dit castrum begonnen mensen zich te groeperen en huisvesten en zo kwam een tweede portus (nederzetting) tot ontwikkeling.

gentplanoudburg1534(2)

Gravensteen en Sint-Veerlekerk – Oudburg (castrum of burchtgebied) 1534 Gents stadsarchief

Het Veerleplein maakte deel uit van het grafelijk voorhof. Hier stonden gebouwen van de grafelijke residentie zoals scholen, een hallegebouw en de St.-Veerlekerk (1216). Deze bidplaats deed dienst als hofkapel voor het grafelijke gevolg en was toegewijd aan St.-Pharaïldis, tot ze werd afgebroken door de Calvinisten om plaats te ruimen voor woningbouw.

Kerk van St.-Pharaïlde – Stadsarchief

Bij opgravingswerken zijn een 50-tal skeletten van kinderen en volwassenen teruggevonden. Dit op de plaats van het toenmalige kerkhof naast de parochiekerk van St.-Veerle, herbouwd na het Calvinistische bewind om definitief te verdwijnen in 1734.

Tussen de 15e en 18e eeuw hadden op dit plein vele terechtstellingen plaats, vanop het Gravensteen aanschouwd door de graaf met zijn schepenen. Zo werden valsemunters in de kokende olie “gedompeld”.

Het Gravensteen en St.-Veerleplein 1830 – François Joseph Louis Boulanger
Gent, Commissie van Monumenten en Stadsgezichten

gent8 002Deze plaats werd door de Franse revolutionairen Place d’Epicure genoemd naar Epicurus, de Romeinse filosoof van levensgenietingen. De link lag met de vele eetzaken aan het plein en de plaatselijke kermis met smulpartijen. Tot 1897 was er een jaarlijkse foor.

Vanaf eind 18e eeuw tot begin 20e eeuw vond hier de groentenmarkt plaats.

Voor de wereldtentoonstelling van 1913 werden alle gebouwen dit pleintje omvattend opgekalefaterd. Het “Leeuwke” uit 1926 herinnert ons aan deze Expo. Dit monument is een schenking van de Vrienden van Oud-Gent.

De Vismijn

De visverkopers verhuisden in 1689 van de Groentenmarkt naar de Vismarkt aan het Veerleplein.

De Vismijn, met barokke toegangspoort Neptunus (zee) ondersteunend geflankeerd door man (Schelde) en vrouw (Leie), heerst over het Veerleplein.

In 1963 werd er de laatste vis verkocht. Nu is er horeca in ondergebracht, is de toeristische dienst er actief, zijn er 2 multifunctionele zalen en een jaagpad met voetgangersbrugje voorzien.

Het plein is nog steeds een lust voor het oog en een waardevolle, toeristische trekpleister.

De Belg als Bourgondiër, liefhebber van een glaasje wijn of een fris biertje terwijl de laatste restjes vis of vlees oppeuzelend, zich vermakend aan de vele, kleurrijke toeristen en historische gebouwen, denkend aan de dessert die zal volgen met mogelijks nog een degustiefje, zal zich zeker verheugen bij zijn bezoek aan één van de vele gezellige, uitnodigende restaurants met overheerlijke spijzen en dranken.

St.-Pharaïlde of St.-Veerle is de patrones of beschermheilige van Gent. Zij draagt de zachtheid en de goedheid in haar hart.

Drie verhalen typeren Veerle van Gent :
  • Ze werd door haar vader uitgehuwelijkt aan ene Guido, een wreed en jaloers man. Veerle zweerde echter bij haar maagdelijkheid en had zich aan God toevertrouwd waarbij zij elke nacht in de kerk bidden ging. Ondanks Guido’s vele woedeuitbarstingen bleef ze wel zorg dragen voor hem. Bij zijn dood was ze nog steeds maagd vasthoudend aan haar verheerlijking in God.
  • Pharaïldis was een groot dierenliefhebber en schonk er dan ook de nodige aandacht aan. Toen zij op een morgen de resten terugvond van een gans die zij reeds een hele poos voederde was haar verdriet groot. Zij raapte de pluimen op en de botjes, opende haar beide handen en de gans kwam weer tot leven. De gans wordt dikwijls met Pharaïldis afgebeeld.
  • Op een bepaald ogenblik zag Pharaïldis zich verplicht bij een vermogend persoon aan te kloppen voor een stukje brood. Deze wist haar echter te vertellen dat er geen brood in huis was. “Mocht er ergens brood in mijn woning zijn moge god het direct veranderen in steen”. En zo geschiedde het ook. Al het brood veranderde in steen.

Via de Vleeshuisbrug worden we geconfronteerd met de Groentenmarkt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s