Wintercircus – Garage Mahy

Capture d’écran (1131)In de 19e eeuw waren vele steden uitgerust met een circus tot vermaak van de bevolking. Reeds in 1879 was er in Gent een wintercircus opgericht in de St.-Amandstraat.

Een stenen circus, naar een ontwerp van architect Emile de Weerdt, verrees op het terrein van een afgebrande katoenfabriek gelegen St.-Pietersnieuwstraat-Lammerstraat. In de “Nouveau Cirque” was elektrische verlichting voorzien en muurschilderingen van Montald. De eerste voorstelling vond plaats in 1895 met 120 artiesten en 150 paarden.

Capture d’écran (1129)

 

Capture d’écran (1130)Het gebouw had de vorm van een regelmatige zestienhoek dat het kogelvormige dak droeg met centraal een cilinder voor de verlichting. Aan de binnenkant bevond zich een cirkel. Er was een volledige onderkeldering voor het stockeren van steenkool, ruimtes voor meer dan 100 dieren en alle voorzieningen betreffende de artiesten.

De tribunes waren ingedeeld in 3 gangen: de eerste en de loges waren voorbehouden voor de gegoede burgers. De galerij en het paradijs of “uilenkot” was voor het gewone publiek. In 1913 kreeg het de naam “Gent Palace”. Later, in 1920, brandde het circus gedeeltelijk af.

Capture d’écran (1132)

Architect Adrien Pascal Ledoux ontwierp in 1923 een 2e circus in neo-klassieke stijl. Met entree in de Lammerstraat. De tribunes waren opgebouwd in beton met gietijzeren kolommen waarbij overbodige muren werden verwijderd. Veel aandacht ging naar de binneninrichting met een akoestisch plafond, centrale verwarming, klank- en lichtinstallaties, … . Men ging er naartoe om te zien en gezien te worden. De mensen omschreven het dan ook als het mooiste cirus van Europa.

De jaren 1930 voorzagen een grootse ombouw van het circus tot spektakelzaal met de laatste technische snufjes voor circus, manège, film- en variéthétheater, lyrische schouwburg en danszaal die plaats kon bieden aan 3400 bezoekers en merkwaardig genoeg vonden er ook tombola’s plaats.

De voorstelling “Circus onder water” door het Duitse circus Bush voorzag in 1933 dat de piste gevuld was met 500000 liter water. Un soir d’oubli dd. 1937 bestond uit een groep danseressen met ontblote borsten die het publiek in vervoering bracht maar uiteraard ook een schandaal veroorzaakte in Gent. In 1944 voltrok zich een laatste voorstelling.

Capture d’écran (1134)Ghislain Mahy kocht het gebouw net na WOII aan en bracht grote wijzigingen aan waarbij in het gebouw de rijkelijk versierde galerijen en balkons verloren zijn gegaan. Garage Mahy spaarde geen moeite om zijn zaak bekendheid te geven. Zo werd er een cabine van een zeppelin en een vliegtuigje opgehangen, zo konden klanten van de kapper via een doorgang zijn zaak binnen komen in afwachting van de snit, zo was er een collectie oldtimers te bezichtigen, etc. Uiteindelijk zal dhr. Mahy in 1978 een einde maken aan de werkzaamheden in Gent.

Na enkele tentoonstellingen verloederde het gebouw. In 2005 werd soGent de nieuwe eigenaar met het oog op renovatie en integratie binnen het vernieuwingsproject “de Krook”. In 2022 zou het nieuwe Wintercircus kantoorruimte moeten aanbieden, optredens verzorgen voor zo’n 500 man en verder ruimte voor winkel, restaurant en café beschikbaar stellen.

——————–

Bron:

Ghendtsche Tydinghen mei-juni 2014 – 43e jaargang nr.3