Walter de Buckplein

Capture d’écran (351)

Ere wie ere toekomt. De bezieler van de nieuwe Gentse Feesten, de creator van het Gentse volkslied bij uitstek “’t Vliegerken” en een kunstenaar van het zuiverste ras. Walter De Buck is op 10 mei 2017 eindelijk vereeuwigd in het Gentse stadscentrum aan zijn St.-Jacobs.

Niet dat er op het plein veel “musschen” zullen te vangen zijn, niet dat er op het plein veel jongens op een bal zullen “schuppen”, of “marblen” of “toppen”. En Mietje van de kolmarchand, nieje, die tijden komen niet meer terug. Zelfs geen vliegerken zal er worden opgelaten. Moar da liedje … da zal er altijd weerklinken.

GentwalterdebuckdoodprentjeDauwfilipFb

En je mag er van op aan dat vele Gentse stedelingen spontaan “Ik ben niet al te zot van t spel moar ‘k vange geere musschen …” zullen neuriën wanneer zij het Walter De Buckplein naderen. Walter zal altijd onder de Genteneers zijn. Net als zijn voorbeeld en andere Gentse volkszanger Karel Waeri. Den Gentschen Béranger krijgt nu nog meer aanzien.

Ter info: “’t Vliegerken” is een transcriptie van een bekend Berlijns melodietje van Walter Kollo uit 1913. Het werd in het interbellum omgewerkt door schoolmeester Apollinaire Lienart. Walter De Buck maakte ’t wijsje populair tijdens de Gentse Feesten in de zeventigerjaren en gaf het ook op plaat uit. Nu is het Gents gemeengoed geworden.

Capture d’écran (348)

http://www.folkforum.nl vertelt:

De Belgische folkzanger en kunstenaar Walter De Buck is op 21 december 2014 overleden. Hij was mede-oprichter van de vzw Trefpunt en peetvader van de hedendaagse Gentse Feesten. Samen met Wannes Van de Velde en Willem Vermandere was hij één van de drie W’s uit de Vlaamse kleinkunst en folk in het dialect. Walter De Buck is 80 jaar geworden.

Geboren en getogen in Gent in een artistieke familie volgde Walter De Buck een opleiding aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten. Als beeldhouwer ontving hij diverse prijzen, maar de meeste roem kreeg De Buck in de jaren negentienzestig en zeventig van de vorige eeuw als folkzanger, o.a. met het lied ’t Vliegerke, dat bij wedstrijden van AA Gent nog altijd gezongen wordt. Dat werd niet door hem geschreven. Van zijn eigen werk is vooral ‘K Zou Zo Gere Willen Leven bekend geworden. Zijn grote voorbeeld was Karel Waeri, wiens werk hij had leren kennen toen hij met Wannes Van de Velde op de Academie zat. In een interview met Knack t.g.v. zijn 80ste verjaardag legde De Buck uit:

“Wannes had een plaat gemaakt met liedjes van Waeri maar het Gentse dialect ging hem niet af. Als je die teksten in het Antwerps zingt, werken ze gewoon niet. Daarom vond hij dat ik het maar moest doen. In die tijd was ik al met muziek bezig: ik ging vaak op straat busken, zong volksliedjes en ook Franse chansons.”

Capture d’écran (360)

In 1962 richtte hij met vrienden vzw Trefpunt op, een ontmoetingsplaats voor kunstenaars en tegelijk een organisatie ter promotie van kunst. Eind jaren ’60 trok hij de kar om de historische Gentse Feesten nieuw leven in te blazen, traditiegetrouw opende hij dit gratis stadsfeest, zo ook de 45ste editie van afgelopen zomer.

Walter De Buck was een sociaal bewogen man, die in 1994 op de socialistische lijst voor de gemeenteraadsverkiezingen is gaan staan, omdat het Vlaams Blok aan een opmars bezig was. Het was niet zijn bedoeling om in de raad een positie te bekleden, maar hij haalde zoveel voorkeursstemmen dat hij toch een baantje kreeg aangeboden, eerst bij de schepen van Cultuur, later bij de burgemeester van Gent.

Walter De Buck was al enige tijd ziek, leed aan Alzheimer en slokdarmkanker. Tot slot nog een laatste uitspraak van De Buck zelf uit het interview met Knack:

In mijn leven heb ik kunnen doen wat ik graag doe: liedjes schrijven, optreden, beeldhouwen. Altijd met volle goesting. En ik heb ook altijd mijn gedacht gezegd. Of de mensen dat nu graag hadden of niet. Nee, spijt heb ik niet. Van niets.

Capture d’écran (358)

Om Salvator Dali’s woorden te gebruiken betekent elk afscheid de geboorte van een herinnering. Bij vele onder ons, die Walter mochten meemaken, zal het verleden verhalen losweken hier aan zijn plein. En mag Gent dankbaar zijn dat Walter ooit zijn vliegerke hier eens mocht oplaten.

Capture d’écran (353)
GentVliegerken

Reacties op overlijden Walter de Buck (Gentblogt)

Reactie van Lieve (21.12.2014): Merde, vanmiddag nog koevoet gezongen. Merci Walter, merci. Je hebt Gent een ziel gegeven.

Reactie Van Nicole (22.12.2014): Dit was “DE” man die de Gentse Feesten nieuw leven inblies. Zonder hem waren er geen Gentse feesten meer. Het gaat je goed hier boven Walter.

Reactie van Hendrik (22.12.2014)Bedankt, Walter. “Euwe vlieger blijft veur iewig in de lucht”… En ij es vrie schuune om noar te kijke… Ieder jaar tijdens “de fieste” sluit ik je in mijn hart. Het gaat je goed…

Reactie van Frans (22.12.2014): Ook een begenadigde beeldhouwer met werk die hem lang zal overleven zoals het zuilmonument Karel Waeri aan St-Jacobs, de zes Morisken op het Metselaarshuis en vooral de prachtige reconstructie van de Bargie.

Reactie van Ernest (22.12.2014): Kijk nu heb ik verdriet. Spijtig … nen echte Gentenaar is niet meer. Wijze liedjes zullen zijn stem missen . Rust in vrede Walter 

Reactie van Frans R. (23.12.2014): Onvergetelijk is zijn medewerking aan het NTG geweest: elke avond live-optreden samen met Clee van Herzeele in Paradijsvogels van Gaston Martens waarvoor hij prachtige liederen schreef, en nadien nog voor Driekoningenavond van Cyriel Buysse.

———-

Bron:

Ghendtsche Tydinghen 2013 – Vol42 N°5

http://www.folkforum.nl